اپی کوندیلیت داخلی
Golfer's Elbow · بیماری های داخلی - نرولوژِی
بیماری
اپی کوندیلیت داخلی نسبت به اپی کوندیلیت خارجی خیلی کمتر در تنیس بازان اتفاق می افتد. این عارضه به علت استرس تکراری و اضافه بار متعاقب آن در گروه عضلانی فلکسور-پروناتور که ناشی از سرویس تنیس بالای سر می باشد، ایجاد می شود. تغییرات تخریبی معمولاًدر عضلات پروناتورترس و فلکسورکارپی رادیالیس دیده می شود هر چند این تغییرات در عضلات پالماریس لانگوس، فلکسور دیژیتروم سوپرفیشیالیس و فلکسور کارپی اولناریس نیز مشاهده شده است.
تشخیص افتراقی اپی کوندیلیت داخلی شامل پارگی لیگامان طرفی داخلی، بی ثباتی داخلی آرنج و تغییرات پاتولوژیک عصب اولنار می باشد. مجددا مانند اپی کوندیلیت خارجی، معاینه فیزیکی دقیق و برسی الکترومیوگرافیک می توانند در تشخیص افتراقی کمک کننده باشند. بررسی رادیوگرافیک آن چه را که در اپی کوندیلیت خارجی قابل مشاهده است را نشان می دهد. یافته های معاینه فیزیکی اغلب شامل حمله ناگهانی درد در اپی کوندیل داخلی و وجود تندرنس این ناحیه حین حرکت مقاومتی فلکسیون مچ دست و پروناسیون ساعد می باشد.
پیشاوردر
توجه داشته باشید که آتروفی عضلات و اختلال حسی و همچنین عدم توانایی حرکت دست و درد بسیار شدید میتواند نشانه شکستگی و یا تشخیصهای افتراقی دیگر باشد.
استراحت حداقل به مدت 1-4 هفته توصیه میشود. مصرف داروهای NSAID به تنهایی جهت درمان کافی نبوده و درمان شامل داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی و داروهای مهارکننده درد و همچنین آموزش ماساژ روزی ۴ بار و هر بار ۲۰ دقیقه با کیسه یخ روی اپیکندیل و پروکسیمال عضلات و یا فیزیوتراپی میشود. فیزیوتراپی غالباً در همه بیماران الزامیست و ممکن است تا چند ماه به طول بیانجامد. بیمار باید تا چند ماه از فعالیتهایی که موجب تشدید درد میشوند خودداری کند. توجه داشته باشید که استفاده است داروهای NSAID در سه ماهه سوم بارداری به دلیل احتمال بستهشدن مجرای شریانی (داکتوس آرتریوزوس) منع مطلق دارد. به این نکته مهم توجه داشته باشید که تزریق کورتیکوستروئیدها نباید مستقیماً در تاندون باشد و تزریق را باید در اطراف تاندون انجام داد. مصرف سلکوکسیب در بارداری ممنوع است.
لازم است که بیمار از فعالیت سنگین با اندام فوقانی درگیر به مدت یک ماه پرهیز نماید.
برای بیمار elbow splint Golfer's تجویز نمایید تا به مدت 3 هفته متوالی در پرگزیمال ساعد ببندد.
نسخه / اوردر درمان
Tab. Naproxen 250mg N = 20
هر 12 ساعت یک قرص
یا
Tab Diclofenac 25mg N=40
۱ تا ۲ عدد بصورت خوراکی هر ۸ ساعت (پس از غذا)
یا
Cap Indomethacin 25mg N=30
۱ کپسول هر ۸ ساعت
یا
Cap. Celecoxib 100mg N=20
هر 12 ساعت یک کپسول
در صورت حساسیت بیمار به ضدالتهابهای غیراستروئیدی، سابقه زخمهای گوارشی و یا تجویز در سالمندان، تجویز آنتیاسیدها توصیه میشود.
Cap. Omeprazole 20mg N=14
روزی یک کپسول
موارد ارجاع
در صورتی که بعد از 2 هفته درد بیمار کاهش نیافت و کاملا درد، لوکالیزه بود برای تزریق موضعی کورتیکوستروئید بهتر است بیمار را به سطح بالاتر ارجاع دهید.
گروه دارویی / حاملگی
ناپروکسن: B سلکوکسیب: C امپرازول: C
توضیحات
در بیماران مبتلا به زخم پپتیک از تجویز ناپروکسن یا سلکوکسیب پرهیز نمایید.
مصرف همزمان ناپروکسن یا سلکوکسیب با اسپرین باعث کاهش اثرات درمانی ان می گردد.
مصرف ناپروکسن یا سلکوکسیب باعث افزایش تاثیر داروهای ضدانعقادی خوراکی می گردد.
در صورت مصرف ناپروکسن یا سلکوکسیب همراه با اسپرین و سایر NSAIDs، گلوکوکورتیکوئیدها و الکل، اثرات جانبی ان بر دستگاه گوارش تشدید می گردد.
کاربرد طولانی مدت و همزمان ناپروکسن یا سلکوکسیب با استامینوفن باعث تشدید واکنش های ناخواسته کلیوی می گردد.
ناپروکسن یا سلکوکسیب اثرات درمانی داروی ضد فشارخون، را کاهش میدهد.
مصرف ناپروکسن یا سلکوکسیب باعث افزایش سطح خونی لیتیم و در نتیجه افزایش احتمال مسمومیت دارویی میگردد.
مصرف همزمان امپرازول با دیازپام، فنی توئین و وارفارین باعث افزایش سطح پلاسمایی این دارو میشود.
میتوان همراه با امپرازول، انتی اسیدها را نیز تجویز کرد.
آموزش بیمار
به بیمار توصیه کنید ناپروکسن را همراه یک لیوان پر از اب مصرف نموده و تا 30-15 دقیقه پس از ان در وضعیت قائم باقی بماند.
مصرف ناپروکسن ممکن است باعث سرگیجگی و خواب الودگی شود بنابراین از انجام رانندگی پرهیز نماید. جهت کاهش عوارض گوارشی، سلکوکسیب را همراه با غذا یا شیر تجویز نمایید.
از جویدن یا خرد کردن سلکوکسیب پرهیز نمایید.
کپسول امپرازول را باید به طور کامل و قبل از غذا مصرف نمود. از جویدن و باز کردن کپسول باید اجتناب شود.