اختلال اضطرابی
Anxiety Disorder · بیماری های روان
بیماری
اختلال اضطرابی یک بیماری شایع است، بهطوریکه بیشتر زنان و میانسالان و افراد سالمند با آن مواجه هستند.
اختلالات اضطرابی، گروهی از اختلالات روانی هستند که دارای نشانههایی از اضطراب و ترساند. اضطراب ناشی از نگرانی درمورد آینده است و ترس واکنشی به رویداد کنونی. احساس اختلال اضطرابی میتواند دارای نشانههای فیزیکی همچون تپش قلب و لرز باشد.
نسخه / اوردر درمان
Tab. Diazepam 2mg N = 40
هر 8 ساعت یک قرص
یا
Tab. Oxazepam 10mg N = 40
هر 8 ساعت یک قرص
یا
Coated Tab. Amitriptyline 10 mg N = 40
هر 8 ساعت یک قرص
یا
Coated Tab. Trifluoperazine 1mg N = 30
هر 8 ساعت یک قرص
یا
Film Coated Tab propranolol 10mg N = 30
هر 8 ساعت یک قرص
گروه دارویی / حاملگی
دیازپام: D اکسازپام:D امی تریپتیلین: D تری فلوپرازین: C پروپرانولول: C
توضیحات
تجویز دیازپام در حساسیت مفرط به بنزودیازپینها، گلوکوم حاد زاویه باریک و یا گلوکوم زاویه باز درمان نشده، شوک یاکوما، مسومیت حاد با الکل و کودکان با سن کمتر از 30 روز کنترااندیکه است.
اثر تضعیف کنندگی دیازپام روی CNS به دنبال مصرف همزمان با سایر داروهای مضعف CNS تشدید میگردد.
مصرف همزمان سایمتیدین با دیازپام باعث کاهش متابولیسم و تشدید ضعف CNS میگردد.
دیازپام اثرات دارویی لوودوپا را کاهش میدهد.
مصرف ریفامپین، با ربیتوراتها و والپروئیک اسید در خلال درمان با دیازپام، متابولیسم دیازپام را افزایش داده و اثرات درمانی ان را کاهش میدهند.
در حساسیت مفرط، گلوکوم حاد زاویه باریک،گلوکوم زاویه باز درمان نشده، کوما و مسومیت حاد با الکل باید از تجویز اکسازپام پرهیز کرد.
دپرسیون CNS ناشی از مصرف اکسازپام به دنبال مصرف همزمان سایر داروهای تضعیف کننده CNS نظیر انتی هیستامینها، داروهای ضد افسردگی، نارکوتیکها و سایر داروهای خواباور/ ارامبخش تشدید میشود.
مصرف اکسازپام احتمالا اثرات درمانی لوودوپا را کاهش میدهد.
مصرف همزمان امی تریپتیلین با داروهای ضد HTN، ممکن است مانع بروز اثرات داروهای HTN گردد.
اثر تضعیف کنندگی امی تریپتیلین روی CNS به دنبال مصرف سایر داروهای تضعیف کننده CNS مثل انتی هیستامینها، نارکوتیکها و ارامبخشها/ خواباورها تشدید گردد.
اثرات انتی کولینرژیک امی تریپتیلین در صورت مصرف همزمان با سایر داروهای انتی کولینرژیک از قبیل انتی هیستامینها، ضد افسردگیها، اتروپین، هالوپریدول، فتوتیازینها و کینیدینها افزایش مییابد.
در صورت مصرف مهارکننده MAO در طی 14 روز گذشته، MI اخیر و دپرسیون شدید تنفسی از تجویز امی تریپتیلین اجتناب شود.
در صورت مصرف همزمان امی تریپتیلین با مهارکننده MAO، هیپوتانسیون و تاکیکاردی ایجاد میشود.
در حساسیت مفرط، دیسکرازیهای خونی، دپرسیون مغز استخوان، مصرف همزمان با داروهای بلوک کننده ادرنرژیک و بیحسی اپیدورال یا اسپانیال باید از تجویز تری فلوپرازین اجتناب شود.
هیپوتانسیون ناشی از تریفلوپرازین به دنبال مصرف داروهای ضد افسردگی یا نیتراتها تشدید میشود.
اثر تضعیف کننده تری فلوپرازین روی CNS به دنبال مصرف همزمان مهارکننده MAO یا سایر داروهای مضعف CNS تشدید میگردد.
اثرات انتی کولینرژیک تری فلوپرازین به دنبال مصرف سایر داروهای دارای خواص انتی کولینرژیک تشدید میگردد.
در صورت مصرف همزمان تری فلوپرازین با لیتیم ممکن است انسفالپاتی حاد ایجاد شود.
مصرف انتی اسیدها باعث کاهش جذب تری فلوپرازین میشود.
تری فلوپرازین اثرات درمانی لوودوپا را کاهش میدهد.
در حساسیت مفرط، نارسایی قلبی، تاکیکاردی سینوسی، بلوک درجه 2 و 3 AV، شوک کاردیوژنیک و سندرم رینود باید از تجویز پروپرانولول پرهیز شود.
به دنبال مصرف همزمان پروپرانولول با گلیکوزیدهای قلبی برادیکاردی ایجاد شده، تشدید میگردد.
هیپوتانسیون ناشی از مصرف پروپرانولول در اثر کاربرد سایر داروهای ضد فشارخون و نیتراتها تشدید میشود.
مصرف همزمان هورمونهای تیروئیدی باعث کاهش اثرات پروپرانولول میشود.
احتمالا پروپرانولول اثر برونکودیلاتورهای بتاادرنرژیک را مهار مینماید.
مصرف همزمان سایتمیدین کلیرانس پروپرانولول را کاهش داده و باعث افزایش اثرات ان در بدن میگردد.
آموزش بیمار
در صورت بروز علایم گوارشی، میتوان اکسازپام را همراه با غذا تجویز نمود.
بیماری که امیتریپتیلین مصرف میکند ممکن است رنگ ادرارش به ابی متمایل به سبز تغییر نماید.
در بیماران مبتلا به BPH بهتر است که امیتریپتیلین تجویز نشود.
در صورت نیاز به تجویز همزمان انتی اسیدها، بین مصرف تری فلوپرازین و انتیاسید باید حداقل دو ساعت فاصله باشد.
در صورت عدم توانایی بلع قرص، میتوان تریفلوپرازین را خرد نمود و همراه اب با سایر مایعات تجویز کرد.
پروپرانولول را میتوان خرد کرده و یا همراه با مایعات تجویز نمود.